İceridekiler

İçerdekiler – Oyunculuk Çalışması

Aşağıdaki program, Pınar Yılmaz’ın önerdiği çalışmaların ham halidir. Bu çalışmaların programı, katılımı ve uygulanışı ile ilgili ayrıntılar, “İçeridekiler – Oyun Süreci”(link) yazısında bulunabilir. Aşağıda, bu çalışmaların içinden yapılan çalışmalar altı çizili olarak yayınlanmıştır.

İÇERDEKİLER 14 HAFTALIK ÇALIŞMA PROGRAMI (25 NİSAN-31 TEMMUZ)

-HAFTADA 3 GÜN ÇALIŞMA

            -VÜCUT+TEMEL OYUNCULUK+DOĞAÇLAMA

            (DİKKAT/KONSANTRASYON/YARATICILIK/İMAJİNASYON) (AÇELYA)

            (Bu çalışmada zaman sınırlaması olmazsa daha iyi olur.)

            -ROL/KARAKTER ÇALIŞMASI (OYUNCULAR) (Ortalama 3 Saat)

            -OYUN ÇALIŞMASI (ZAFER+FIRAT) (Ortalama 3 Saat)

VÜCUT+TEMELOYUNCULUK+DOĞAÇLAMA (DİKKAT/KONSANTRASYON/YARATICILIK/İMAJİNASYON)

1. HAFTA

-Herkes tek tek sahneye alınır, sahnede (ayakta) dururlar sadece, diğerleri onları izler, onlar hakkkında düşünebilecekleri her şeyi düşünürler: iyi ve kötü, izlerken, sahnedeki kişiye dair beğendiğimiz ve beğenmediğimiz şeyler, o anki anlık hareketleri niye yaptığına dair düşünceler, çalıştırıcı da çeşitli sorular sorabilir (örneğin, sizce şu an niye haraketsiz duramıyor gibi veya shakespeare’in hangi karakteri olurdu gibi) sahnede olmak bir insan kişisine neler yaptırıyor, bunların farkına varmak..

-ISINMA: Her çalışma en az 1 saat sürecek ısınma egzersiziyle başlamalı: Eklemler. Alana dağıl, ayakta bir eklem yerini hareket ettir, sadece tek bir yer, sonra değiştir, başka bir yeri hareket ettir, sonra 1,2,3,4 yeri aynı anda, eklene eklene gider bedendeki tüm eklem yerlerini hareket ettirinceye kadar, hareket etmeyen eklemi bulmaya çalış, eklemleri hiç alışık olmadıkları şekilde hareket ettirmeye çalış, daha önce denemediğin şeyleri yap. Sonra teker teker azaltarak tek ekleme düşür. Bu arada çalıştırıcı en hızlı, en yavaş gibi talimatlarda bulunarak enerjiyi stoplamadan ritmik ve statik anlar oluşturulmasını sağlayabilir.

-UZAM ÇALIŞMASI: Oyun alanında yürüme. Mekana ve şeylere ilk kez görüyormuş gibi bakmak, bedenler dik, ağızlar açık. Daha sonra alanı/uzamı çalıştırıcının belirleyeceği bir mekana dönüştürmek ve o mekan içinde yürümek (imajinasyon). (Tüm oyuncular aynı anda da yapabilir tek tek de. Önce tek tek yapmaları, daha sonra ortak bir mekan hayal ederek birlikte yapmaları daha yaratıcı ve faydalı olabilir. Çalıştırıcı oyunculara içinde bulundukları mekan ve yeni oluşturacakları mekan/lar hakkında sorular sorar.) Bu çalışma da her doğaçlama gününde yapılmalı.

-Biri kendisini tamamen serbest bırakarak yere yatar, gözleri kapalı, 2 kişi veya en fazla 5 kişi, kolları, bacakları ve  kafayı tutarak küçük daireler çizerek, yerdekini uçurur. (Herkes tek tek uçurulsun.)

-Karışık yürünüyor, durma, gözler kapanıyor, 3 kere sağa dönüyor herkes (komutla hareket ediliyor, kendi etrafında dön, sağa, sola, ileri geri yürü) eşini bul, eşlerden biri gözlerini kapatıyor, diğeri komutlarla onu alanda gezdiriyor.

-Karışık yürünüyor, ‘ben’ diyen salonun diğer tarafına taşınıyor.

-Alanda dağınık halde herkes, biri diğerine bir bakış yönlendiriyor, bakış gezdiriliyor, birinden diğerine, bazen ters yöne, sonra bakışa alkış ekleniyor, sonra tüm bedenle etkide bulunulmak istenen kişiye yönelip bir etkide bulunuluyor.

2. HAFTA

-ISINMA: Her çalışma en az 1 saat sürecek ısınma egzersiziyle başlamalı: Eklemler. Alana dağıl, ayakta bir eklem yerini hareket ettir, sadece tek bir yer, sonra değiştir, başka bir yeri hareket ettir, sonra 1,2,3,4 yeri aynı anda, eklene eklene gider bedendeki tüm eklem yerlerini hareket ettirinceye kadar, hareket etmeyen eklemi bulmaya çalış, eklemleri hiç alışık olmadıkları şekilde hareket ettirmeye çalış, daha önce denemediğin şeyleri yap. Sonra teker teker azaltarak tek ekleme düşür. Bu arada çalıştırıcı en hızlı, en yavaş gibi talimatlarda bulunarak enerjiyi stoplamadan ritmik ve statik anlar oluşturulmasını sağlayabilir.

-UZAM ÇALIŞMASI: Oyun alanında yürüme. Mekana ve şeylere ilk kez görüyormuş gibi bakmak, bedenler dik, ağızlar açık. Daha sonra alanı/uzamı çalıştırıcının belirleyeceği bir mekana dönüştürmek ve o mekan içinde yürümek (imajinasyon). (Tüm oyuncular aynı anda da yapabilir tek tek de. Önce tek tek yapmaları, daha sonra ortak bir mekan hayal ederek birlikte yapmaları daha yaratıcı ve faydalı olabilir. Çalıştırıcı oyunculara içinde bulundukları mekan ve yeni oluşturacakları mekan/lar hakkında sorular sorar.) Bu çalışma da her doğaçlama gününde yapılmalı.

-KONSANTRASYON ÇALIŞMASI: Daire içinde herkes sırayla bir renk söylüyor, ard arda söyleniyor renkler, sonra bir önceki renk ve kendi rengini söylüyor herkes, dairedeki yerler değişiyor, renkler yine bir önceki sırayla söyleniyor.

-Aynı şekilde şehirler üzerine oynanıyor.

-Aynı şekilde oyun yazarları üzerine oynanıyor.

-Daire oluşturuluyor, 1 sayı ve hareket yapıyor herkes sırayla, 2 tur devam ediyor bu, sonra bir sonraki bir öncekinin hareketini ve sayısını yapıyor/söylüyor önce, sonra kendisininkini.

-Sonra bu dördü aynı zamanda yapılmaya çalışılıyor. (Kalabalık bir kadro için daha uygun bir oyun aslında.)

-KOVALAMACA: Birinin poposuna atkı takıyoruz, diğeri atkıyı almak istiyor. (kaçma-kovalamaca) Sonra roller değişiyor.

-KOŞU: Grup ikiye ayrılıyor, herkes aynı hizaya diziliyor, yavaş çekimle hedefe varmaya çalışıyorlar, sonuncu gelen kazanacak ama hedefe varmak isteyen koşucular olmaları gerekiyor. Alkışla normal koşu, sonra yavaş çekim yine.

–Kim inandırıcıydı?

-Geniş bir daire oluşturuluyor. Olmayan bir top atıyoruz birbirimize, amaç topu düşürmemek, hızlı, yavaş, ağır, hafif oluyor top: Bomba, kristal küre, kaktüs, tenis topu vs.

-NESNE ÇALIŞMASI: Tuğla ve kaynayan sütle oynamak. (Daha da çeşitlenebilir.)

-DUYU HAFIZASI: Alanda yürünüyor:

-Tuğla dolu çuvalı taşıyarak

-Buz üzerinde

-Lağımda

-Taşlı, dikenli yolda

-Çimende

-Denizde

-Sağ ayağımıza bir şey bağlı (10 kiloluk)

-Sol ayağımıza bir şey bağlı (15 kiloluk)

-Zemine odaklanarak

-Ayaklarımıza

-Çamurda

-Kumda

-Sıcakta

-Soğukta vs.

-Alanda yürüme, alkış sesiyle dur ve olduğun yerde bir hareket yap. Aynı şeyi tekrarla ve 3 hareket yapmış ol (A1, A2, A3), sonra yürümeye devam, alkış sesiyle B1, B2, B3 hareketlerini oluştur, aynı şekilde C1, C2, C3, sonra komutla karışık bir şekilde bu hareketleri yap. (Hareketlerin büyüklüğü, tamlığı, spontanite, alkışa hemen reaksiyon)

3. HAFTA

-ISINMA: Her çalışma en az 1 saat sürecek ısınma egzersiziyle başlamalı: Eklemler. Alana dağıl, ayakta bir eklem yerini hareket ettir, sadece tek bir yer, sonra değiştir, başka bir yeri hareket ettir, sonra 1,2,3,4 yeri aynı anda, eklene eklene gider bedendeki tüm eklem yerlerini hareket ettirinceye kadar, hareket etmeyen eklemi bulmaya çalış, eklemleri hiç alışık olmadıkları şekilde hareket ettirmeye çalış, daha önce denemediğin şeyleri yap. Sonra teker teker azaltarak tek ekleme düşür. Bu arada çalıştırıcı en hızlı, en yavaş gibi talimatlarda bulunarak enerjiyi stoplamadan ritmik ve statik anlar oluşturulmasını sağlayabilir.

-UZAM ÇALIŞMASI: Oyun alanında yürüme. Mekana ve şeylere ilk kez görüyormuş gibi bakmak, bedenler dik, ağızlar açık. Daha sonra alanı/uzamı çalıştırıcının belirleyeceği bir mekana dönüştürmek ve o mekan içinde yürümek (imajinasyon). (Tüm oyuncular aynı anda da yapabilir tek tek de. Önce tek tek yapmaları, daha sonra ortak bir mekan hayal ederek birlikte yapmaları daha yaratıcı ve faydalı olabilir. Çalıştırıcı oyunculara içinde bulundukları mekan ve yeni oluşturacakları mekan/lar hakkında sorular sorar.) Bu çalışma da her doğaçlama gününde yapılmalı. Çalıştırıcı seçilen ortak mekana ait hareket edebilecek bir nesne belirler (yani hareket etmesi hayal edilebilecek bir nesne) ve oyuncuların o nesneyi içlerine alarak mekanda hareket etmelerini sağlar. (Çalıştırıcı, oyuncuların ihtiyaçlarına göre yumuşak veya sert dokulu, hızlı veya yavaş hareket eden nesneler seçmeli, hayvan da kullanılabilir bu çalışmada, ancak taklitten kaçınmalı, amaç o nesneyi/şeyi oyuncunun kendi bedeni içine alması.)

-Alanda yürüme, dur, gözleri kapat, kendi etrafında yürü ve çarptığın kişiyle eş ol, eşinle en büyük ve en küçük hacmi oluştur birbirine temas ederek.

-2 kişi ortaya çıkar ve ayakta karşılıklı durarak 1-2-3 diye sırayla sayar, sonra 1 yerine alkış, 3 yerine ayağı yere vurma, 2 yerine ağız şıklatma. Sonra bütün çiftler aynı anda yapar bunu.

OYUN-UYUM BİLGİSİ/TAMAMLAMA/KONSANTRASYON/AYNA ÇALIŞMASI:

-Göz kontağı

-Konuşma yok

-Vücut ritmi, timing

-Ayna ve lider hareket içinde değişebilir: ortak ilüzyon

-İkili ayna

-Dörtlü ayna

-Daire ayna (lideri belli etmeden tek ayna)

-Herkes alana yayılıyor, ve küçük bir kutunun içinde olduğunu hayal ediyor, duvarları itiyor ve çıkmaya çalışıyor.

-Herkes alanın bir noktasında duruyor (gözler kapalı), etrafını ve içindeki boşlukları dolduran havayı hissetmeye çalışıyor, sonra 1 adım önünde farklı bir atmosfer oluşturuyor ve onun içine giriyor, onu hissediyor, sonra 1 adım daha atıyor aynı şekilde başka bir atmosfer yaratarak, 1 adım daha, sonra sırayla oluşturduğu atmosferlerden geçerek ilk atmosfere geri dönüyor.

-BEZ BEBEK: Biri bez bebek, diğeri onunla oynuyor, sonra roller değişiyor, bedeni olabildiğince serbest bırakmak gerekiyor.

-MESAFE-KUKLA ÇALIŞMASI:

-Bir oyuncu kukla, diğeri onu iplerle yönetiyor.

-İpin boyu değişmiyor.

-Mesafe değişmiyor.

-Kuklaların cevap vermediği hareketler için farklı yönler bulunacak (ipleri çekerek)

-Hareketi parçala, böl, sırayla ipi çek.

-Çalışmanın seyredilme parantezi

4. HAFTA

-ISINMA: Her çalışma en az 1 saat sürecek ısınma egzersiziyle başlamalı: Eklemler. Alana dağıl, ayakta bir eklem yerini hareket ettir, sadece tek bir yer, sonra değiştir, başka bir yeri hareket ettir, sonra 1,2,3,4 yeri aynı anda, eklene eklene gider bedendeki tüm eklem yerlerini hareket ettirinceye kadar, hareket etmeyen eklemi bulmaya çalış, eklemleri hiç alışık olmadıkları şekilde hareket ettirmeye çalış, daha önce denemediğin şeyleri yap. Sonra teker teker azaltarak tek ekleme düşür. Bu arada çalıştırıcı en hızlı, en yavaş gibi talimatlarda bulunarak enerjiyi stoplamadan ritmik ve statik anlar oluşturulmasını sağlayabilir. Isınma çalışmasına çalıştırıcının insiyatifine göre bedeni güçlendirici egzersizler de eklenebilir. (şınav, mekik vs)

-KIRMIZI TOP ÇALIŞMASI:

-kırmızı/turuncu: dalga boyu kısa, nokta etkisi yapar, enerjisi yüksek, keskin hareketler

-mavi/yeşil: dalga boyu uzun, alan etkisi yapar, akan hareketler

-beyaz renkler: açıklık tespiti

-gri: soğuk, mesafeli

-karanlık renkler: kapalılık tespiti

-hareketin bize ne yaptığına teslim olmak

-güven çemberi oluştur, biri ortaya geçer, harekete başlar ve hareketiyle nesnesini bulur, (ya da daha önceden (ama nesnenin hareketini kurgulamadan, sadece nesneyi düşünerek) bulmuş da olabilir) içinde nesnesiyle hareket eder, çember onu koruyor ve nesnesinin ne olduğunu bulmaya çalışıyor.

-her nesnenin imajinasyonu farklı kişilerde farklı olabilir

-nesnenin boyutlarının, hareketinin, ağırlığının ve hacminin tutarlı olması gerekiyor

-imaja tutun, konsantrasyonun bozulduğunda ona tutun

-dürüstlük ve spontanite egzersizi aynı zamanda

-nesnenin hareketle oluşması gerekiyor

-ve de bulunduğu alanın koşullarına maruz kalarak/teslim olarak/cevap vererek

-vücut üzerindeki tüm kontrolü kır ve hareketi öyle yap

-çalışmayı yapanın bize çalışmayı okutma, çalışmayı tarif etme gibi bir zorunluluğu yok

-pozitif/negatif

-sıcak/soğuk

-renk

-katı/sıvı/gaz

-kapalılık/açıklık

-vücuduna bir yerden bir ivme ver ve devam et, ilk hareketi doldurma

-tasarım şimdiki zaman icrası olmalı

-değerlendirebilmek için çalışmanın uzunluğu önemli

-o anın uyaranını dikkate almak: tasarım bu

-kendi spontaniten ve nesnen (rol kişisi)

-nesne, onunla olan ilişkin olmadan yok zaten, fotoğraf olarak bulunmaz nesneler

-nesne bilinci yukarda tutmak için orda

-şimdiki zaman konsantrasyonunu oyun kurallarıyla işletmek ve kusmayı, teşhiri engellemek

-seni oynatan şey oyun kuralı, bu nedenle de özgürleştirici (hadi çık bişey yapla arasındaki fark)

-oyun kurallarını işletirsen dürüstsün.

-3’erli gruplar olarak hareket eden bir nesne oluştur teker teker eklenerek ve bir süre o nesnenin hareketini yap. (makas, otobüs, uçak vs.)

-Daire oluştur, biri yerden (olmayan) bir nesne alır ve dairede elden ele dolaşır o nesne.

-Ortaya 2 kişi çıkar, çalıştırıcı onlar için sürpriz bir nesne bırakır, onların daha önceden hiç bilmedikleri bir nesne bu, onu keşfetmeye çalışıyorlar.

-3’erli gruplar oluşturarak kendilerini hareket ettiren bir şey tasarla (bir nesne) ama kendileri nesne değil. (otobüs vs.)

-Herkes yere uzanır, gözlerini kapar, çalıştırıcı bir müzik çalar, çalan müzik ne hissettiriyorsa onu yap.

-Herkes bir kağıda bir nesne ismi yazar, sonra kurayla bu nesneler çekilir, sonra bu nesneleri kullanımları içinde tanımlamaya çalışırlar (diğerlerine).

-SANDALYE KAPMACA: Bir Yahudi Kampı’nda herkes. Kişi sayısından bir eksik sayıda sandalye var ortada. Müzik eşliğinde dans etmesi gerekiyor herkesin, müzik durduğunda sandalye kapmaya çalışacak herkes. Sandalye kapamayanlar öldürülecek, son kalan yaşayacak. Durumun gerçekliğini değil, kendi gerçekliğini kurma, o andaki gerçeklik!!

-Alana dağıl ve gözler kapalı olarak bir eş bul. Müzik eşliğinde eşinin bedenini tanı, onun bir insan vücudu olduğunu unutarak ilk kez dokunuyormuş gibi davran. Kendi bedeninle farklılıkları, benzerlikleri keşfetmeye çalış. Zihinsel blokajların tuzağına düşmeden eşinin bedenini rahatlatmaya çalış ve sadece ellerle değil, vücudunun her yeriyle dokun. Sonra eşinle tek bir beden olmaya çalış, tek bir bedenin farklı organlarısınız sadece ve birbirinizin yaptığı en ufak bir hareket diğerini etkiliyor. Sonra eşler 1 ve 2 numara olarak numaralanır, ve çiftlere karşıt duygular verilerek bu duygularla birbirlerine dokunmaları istenir: evet-hayır, sevgi-kızgınlık, korku-cesaret, korku-korku, istek-bıkkınlık, evet-evet (temas asla kesilmeyecek, tek bir beden olunduğu unutulmayacak, ve bu duyguları anlatmaya çalışmaktan ziyade bu duyguların bedenin neresinde oluştuğunu keşfetmek, orayla o etkiyi oluşturmak partnerde)

-Karşındakinin iç ritmini duymak

-Bu komutlara bedenlerin verdiği yanıtlar (olumsuz, sert olmayabilir; olumlu, yumuşak olmayabilir, klişeleri atabilmek!!)

-Alana dağıl, ayakta gözler kapalı, herkes bir ağaç olduğunu hayal etsin tüm detaylarıyla, sonra nasıl bir orman içindeki bir ağaç olduğunu, hayvanlar, sesler, kokular, kökler, diğer ağaçlarla bağlar, sonra çalıştırıcının komutuyla bir yangın başlayacak, sonra yağmur.

-MAKİNE: Teker teker ekleniyoruz, teker teker duruyoruz, tek bir parça durduğunda çalışmıyor makine.

-teatral olanın kökü oyundur

-oyun kurmuyosan tiyatro yapamazsın

-oyun/tiyatro farkları

-REALİZASYON ÖZELLİĞİ: gerçekleştirme, süreçteki hazzı yaratır, oyuncu süreç yaratır, bilgi ve beceri gerektirir, farkındalık, konsantrasyon: bilincin en yüksek noktası, hayattan farkı, başkaları tarafından okunabilir bir gramer oluşturuyoruz, grameri kırmak, anlamla mücadele etmek de başka bir anlam yaratır

-Makine Temrini: Konsantrasyon, grup tansiyonu

-grotowski’den bu yana hemen hemen bütün oyunculuk yöntemlerine yerleşmiş durumda

-makine taklidi diil asla

-mış gibi seyircide tamamlansın!

-ilüzyonu yaratmakla alılmayıcıda farklı olmasını karıştırmamak lazım

-o hala makine, sendeki ilüzyonu farklı olur, makineyi iyi kurduysan makine ilüzyonu değişmez

-organik bütün: 1) ritim 2)boyut) 3) yön: tasarımın 3 ögesi

-yüksek-fısıltı

-küçük-orta-büyük

-yatay-merdiven(oturma)-dikey

-kısa/kesik ses nokta etkisi yaratır, uzun ses alan etkisi

-makine taklit etmek diil, makine ifade etmek

-ritmik, yaparken de dinlenirken de güven verir, ritmi bozmak huzursuz eder

-geleceğini okursun ritimle

-PERFORMATİF NEDEN

 (NE)                     (NASIL)

-taklit sesler diil, bizim makinemiz

-görülme ve yapılma süresi

-o şeyi oynamak diil, o şeyi ortaya çıkaracak şeyi oynamak/yapmak

-süre   

5. HAFTA

-ISINMA: Karanlıkta müzik açılır, müzikle birlikte dans eder oyuncular, ışık açıldığında müzik de durur ve donma, ve tekrar karanlık ve dans.

BEKLEMEK: Sahneye giriyoruz, sahnenin seyirciye göre sağında bir pencere var, orada birini bekliyoruz, beklediğinin gelmesini istiyor, gelirse iyi, gelmezse kötü olacak, gelip gelmeyeceğini çalıştırıcı söyleyecek, oyun diil, gerçekten bekle.

-Gelmeyecekse baştan itibaren gelmeyecek gibi davranma, beklememiz gerekiyo, acele etme.

-Gerçek zaman ile sahne zamanı farklı.

-İnsanların sıkılmasından korkma, seyirlik bişey diil bu, insanları eğlendirmek için yapmıyoruz.

-Sahnede ağlamamız istendiğinde önce kontrastından gidip sonra oraya varmak hem daha kolay, daha gerçek, hem de seyirci açısından izlemesi daha kolay olur,

DUYU HAFIZASI:

-bir çeşit sıcak sandalye çalışması, gözler kapalı olacak, görsel koşulları daha kolay oluşturmak için (kamera gözde)

-rüyada da iki tür vardır: gözleyen ego, deneyimleyen ego

-bu egzersizde deneyimleyen egoyu çalışacağız, yani 7 yaşındaysan o boyun hissiyatı

-görsel düzeneği kurmak ilk aşama ve sınırlarını çizmek

-odak noktası hatırlamanın kendisi değil, o an orada hissetmek, o anıyı deneyimlemek, hatırlamadığın şeylere takılma,

-duy(g)usal olan X kurgusal olan

-havayı görmeye çalış, hava nasıldı diye sorma, düşünme

-şimdiki zaman dili

-anının başlangıç noktasını belirle,

-hikaye etme dilinden şimdiki zaman diline aktar

-bu çalışmayı yapan konuşuyo ama aktarmak üzere diil, izleyicinin yararına bi konuşma diil,

-gördüğün her şeyi söylemek zorunda dilsin

-çalıştırıcı anlasın diye konuşuyoruz, çalışma doğru gidiyo mu gitmiyo mu

-duyguya ulaşan yolu öğrenmek

-iç dünya-dış dünya arasındaki ilişkiyi öğrenmek

-ana tutunmaya çalış, asla anlatan biri haline gelme, akan bi yapısı olsun

-anıyı belirle, başlangıç anını belirle, sonra zaman ver kendine, zemin, duyusal olanı kur, yaklaşık 10-15 dk sürebilir

-biri sanki pause tuşuna basmış ama sen hala yaşıyosun

-sandalyeye oturuyoruz, hareket yok, bedenini kullanmıyosun gibi bişey

-beklemediğin bişey gelirse onu itme

-egzersizi yaparken o anki duyguna tam olarak ulaşmayı beklemiyoruz, o anki gerçekliği tekrar oluşturmak mümkün diil, bişeyler değişecektir, bizim amacımız duyusal olanı kurup onun burada bize çarpmasına izin vermek

-atlamalar, kesintiler olmasın anda, kesit al,

-amaç duyu hafızasını kullanmanın yolunu öğrenmek

BABAN VE SEN (bu çalışmayı aldığımızda (geçen yaz) sen yoktun heralde, tanıl’a sor anlaşılmayan bişey varsa, o yaptı)

-istediğin birini seçip sahneye oturtuyosun, o senin baban, söylemek istediğin bişey varsa söyle, ona bak vs.

-sahnede bir oluş olması gerek, sunuş diil, sunuş seyirci için yapılır, oluş kendin için.

6. HAFTA

-2 kişi sahneye çıkıyor, biri kapıyı çalıyor, diğeri kapıyı açıyor, ortak bir kurgu yapmıyorlar, herkes kendi kurgusunu yapıyor başlamadan önce, ve ikisi de karşılaştıklarında hem birbirlerini karşılamaya hem de kendi kurgularını oluşturmaya çalışıyorlar. (Sonra soruyoruz, kapıyı kim çalıyor, günün hangi saati, ne için çalıyor, kim olarak bekliyor, neyi bekliyor vs.)

-Sahnenin 2 ucunda 2 kişi birbirlerine doğru durmakta, alkış sesiyle coşkulu bir şekilde birbirlerine doğru koşup sarılırlar. (birbirlerini gördüklerinde çığlık atmak şart) İkisi de mutluluğun en yüksek noktasındalar ve konuşamayacak kadar mutlular, hikayeyi kendileri biliyor, biz sadece konuşamayacak kadar mutlu olduklarını görüyoruz.

-Sahneye bir masa ve üstüne içinde para olan bir cüzdan konur.: Kimin cüzdanı-sen kimsin? (annenin-çocuk, kendinin-sen, bir başkasının-hırsız) Sahneye gir, parayı al ve çık. Bunu yaparken kim olduğunu ve cüzdanın kimin olduğunu anlayalım.

-Gözler kapalı, alanda yürüyoruz. Karşılaştığın 2 kişiyle 3’lü gruplar oluştur, 2 kişi bir durum oluşturuyor, 3. kişinin girmesiyle gerilimli bir atmosfere dönüşüyor, orada bitiyor. (5 cümle sınırı var, zaman-mekan kullanımı, aksiyon oluşturma.)

(Not: Oyuncu sayısı az olduğu için bu çalışmaları en mükemmel hale getirene kadar çalışma şansınız var.)

7. HAFTA

-ISINMA: Her çalışma en az 1 saat sürecek ısınma egzersiziyle başlamalı: Eklemler. Alana dağıl, ayakta bir eklem yerini hareket ettir, sadece tek bir yer, sonra değiştir, başka bir yeri hareket ettir, sonra 1,2,3,4 yeri aynı anda, eklene eklene gider bedendeki tüm eklem yerlerini hareket ettirinceye kadar, hareket etmeyen eklemi bulmaya çalış, eklemleri hiç alışık olmadıkları şekilde hareket ettirmeye çalış, daha önce denemediğin şeyleri yap. Sonra teker teker azaltarak tek ekleme düşür. Bu arada çalıştırıcı en hızlı, en yavaş gibi talimatlarda bulunarak enerjiyi stoplamadan ritmik ve statik anlar oluşturulmasını sağlayabilir. Isınma çalışmasına çalıştırıcının insiyatifine göre bedeni güçlendirici egzersizler de eklenebilir. (şınav, mekik vs)

-UZAM ÇALIŞMASI: Oyun alanında yürüme. Mekana ve şeylere ilk kez görüyormuş gibi bakmak, bedenler dik, ağızlar açık. Daha sonra alanı/uzamı çalıştırıcının belirleyeceği bir mekana dönüştürmek ve o mekan içinde yürümek (imajinasyon). (Tüm oyuncular aynı anda da yapabilir tek tek de. Önce tek tek yapmaları, daha sonra ortak bir mekan hayal ederek birlikte yapmaları daha yaratıcı ve faydalı olabilir. Çalıştırıcı oyunculara içinde bulundukları mekan ve yeni oluşturacakları mekan/lar hakkında sorular sorar.) Bu çalışma da her doğaçlama gününde yapılmalı. Çalıştırıcı seçilen ortak mekana ait hareket edebilecek bir nesne belirler (yani hareket etmesi hayal edilebilecek bir nesne) ve oyuncuların o nesneyi içlerine alarak mekanda hareket etmelerini sağlar. (Çalıştırıcı, oyuncuların ihtiyaçlarına göre yumuşak veya sert dokulu, hızlı veya yavaş hareket eden nesneler seçmeli, hayvan da kullanılabilir bu çalışmada, ancak taklitten kaçınmalı, amaç o nesneyi/şeyi oyuncunun kendi bedeni içine alması)

-Daire oluştur, gözlerini kapat, sırayla bir ses çıkar, (anlamlı kelimeler, heceler değil) grupça bir müzik oluştur, en yüksek, en düşük, aynı anda yüksel-alçal (çalıştırıcının komutlarıyla.)

-EVET/HAYIR/BELKİ:

-Daire oluşturulur, ortaya 2 kişi geçer, ayaktalar, sadece evet-hayır kelimelerini kullanarak diyalog kuracaklar. (söylediklerini taşıması için bedenlerine izin vermek ve hatta söyledikleriyle bedenlerini tetiklemek)

-Daha sonra ‘belki’ de eklenir

-İçlerinden geliyorsa birbirlerine dokunabilirler.

-ETKİLEŞİM: Birbirini duymak, aynı diyaloğun içinde olmak, sadece kendi müziğine kapılmamak.

-3 kelimenin kendi anlamları dışında anlamlar edinmesi, 3 kelimelik yeni bir dil oluşturmak.

-Sonra gruba 3. 4.’ler de eklenebilir.

-Duyu açma çalışması

-NASIL yapıyorsun yaptığını?

-Oyunculuğun artması

-İki yargı bir belirsizlikle her şey anlatılabilir, nasıl yaptığın önemli.

-Herkes bir eş bulur kendisine ve sahnede birbirinden giderek uzaklaşarak o gün ne yaptıklarını anlatırlar birbirlerine, mesafe arttıkça anlatım değişiyor, beden, mimik, ses büyüyor. (sözcükler duyulmadığı için bedeni kullanma)

-KİM-NEREDE-NEDEN: Sahneye 2 kişi çıkar, gerilimden dolayı konuşamamaktadırlar, bu 3 sorunun yanıtını vererek bir durum oluşturacaklar. (Konuşma yok)

-3 kişilik gruplar oluşturulur. Biri yazar, ilk repliğin yazılı olduğu kağıtlar dağıtılır (ilk replikleri çalıştırıcı yazmıştır), yazar geri kalan 9 cümleyi yazar ve diğer 2 kişi oynar: Doğaçlama, nasıl bir öykü, nerede, karakterler vs.

-Yazar oyunu yazarken 2 oyuncu da bir mekan yazıp kutuya atar, (biri açık,

biri kapalı mekan) oyun kutudan seçilen mekanlarda oynanır.

-Öncelikli hedef mekanı okutmak.

-Bu diyalog bu mekanda geçmez diye bir şey yok, oldurursun, o mekanda öyle 

geçirirsin.

-Mekanı seçtikten sonra konuşmuyor oyuncular artık birbirleriyle.

-Mekanla metni örtüştürmeye çalışmaktansa, o mekanın hangi ve nasıl bir parçası 

o diyalog, buna karar vermek lazım.

-Yapma zorunluluğu oyuncuyu yapabilir hale getirmeli.

-Ne oldu? / Diyalog / Ne olacak? (bunları da düşünerek oyna)

-Birbirlerine açılan oyunlara katılmak, alan açmak.

(Çalıştırıcı 1. cümleleri başlangıç cümleleri olarak yazmamalı, öncesi olan  

replikler olmalı.)

8. HAFTA

-ISINMA: Her çalışma en az 1 saat sürecek ısınma egzersiziyle başlamalı: Eklemler. Alana dağıl, ayakta bir eklem yerini hareket ettir, sadece tek bir yer, sonra değiştir, başka bir yeri hareket ettir, sonra 1,2,3,4 yeri aynı anda, eklene eklene gider bedendeki tüm eklem yerlerini hareket ettirinceye kadar, hareket etmeyen eklemi bulmaya çalış, eklemleri hiç alışık olmadıkları şekilde hareket ettirmeye çalış, daha önce denemediğin şeyleri yap. Sonra teker teker azaltarak tek ekleme düşür. Bu arada çalıştırıcı en hızlı, en yavaş gibi talimatlarda bulunarak enerjiyi stoplamadan ritmik ve statik anlar oluşturulmasını sağlayabilir. Isınma çalışmasına çalıştırıcının insiyatifine göre bedeni güçlendirici egzersizler de eklenebilir. (şınav, mekik, esne(t)me, koşu vs)

-UZAM ÇALIŞMASI: Oyun alanında yürüme. Mekana ve şeylere ilk kez görüyormuş gibi bakmak, bedenler dik, ağızlar açık. Daha sonra alanı/uzamı çalıştırıcının belirleyeceği bir mekana dönüştürmek ve o mekan içinde yürümek (imajinasyon). (Tüm oyuncular aynı anda da yapabilir tek tek de. Önce tek tek yapmaları, daha sonra ortak bir mekan hayal ederek birlikte yapmaları daha yaratıcı ve faydalı olabilir. Çalıştırıcı oyunculara içinde bulundukları mekan ve yeni oluşturacakları mekan/lar hakkında sorular sorar.) Bu çalışma da her doğaçlama gününde yapılmalı. Çalıştırıcı seçilen ortak mekana ait hareket edebilecek bir nesne belirler (yani hareket etmesi hayal edilebilecek bir nesne) ve oyuncuların o nesneyi içlerine alarak mekanda hareket etmelerini sağlar. (Çalıştırıcı, oyuncuların ihtiyaçlarına göre yumuşak veya sert dokulu, hızlı veya yavaş hareket eden nesneler seçmeli, hayvan da kullanılabilir bu çalışmada, ancak taklitten kaçınmalı, amaç o nesneyi/şeyi oyuncunun kendi bedeni içine alması)

-Sahneye 2 kişi çıkar, sözlü şarkılar eşliğinde duydukları her sözü bedenleriyle ifade etmeye çalışırlar, seyirci hiç duymuyormuş gibi.

               -Sözcükleri ayrı ayrı al, yani bedenin duyduğu sözcüğe hemen yanıt

                versin, her kelimeye ayrı ayrı. 2 kişi arasında iletişim yok, hep seyirciye oynanmalı,

                müziğin ritmini alma, kelimeleri bedeninle anlat sadece, eğlenmeyi unutma,

               cümlelerin duygusuna kapılma, sadece kelimeleri anlat, kelimeler ve cümleler 

               arasında bağ kurulmak zorunda değil, aklına ilk gelen hareketi yap, düşünme, 

              duyduğunu göster, duyduğunu yargılama, kararlı ol.

               -Büyük hareket hem daha izlenebilir hem de daha kolay devam ettirilebilir oluyor, 

                büyük hareketin duygusu büyük oluyor ve diğer harekete daha kolay aktarılabiliyor,

                ne yaparsan tam yap.

               -Bedenin olanakları

               -Öğrenilmiş kısıtla(n)malar

-3’erli veya 4’erli gruplara ayrıl. Çalıştırıcı oyuncuları durdurana kadar sahnede hareket et. (mekanı kullanarak büyük hareketler) Komutla durduğunda oyuncular durdukları yeri, şekli, birbirlerine göre konumları iyice ezberler. Çalıştırıcı 1 cümle verecek. O cümleyi de kullanarak 10 cümlelik bir doğaçlama oluşturulacak. Çalıştırıcının verdiği cümlenin yeri önemli değil, doğaçlama o son fotoğrafta bitecek. 20 dakika hazırlanma süresi verir çalıştırıcı. Sunum sırasında önce en son fotoğraf gösterilir.

-Olayın sonuna göstere göstere mi gelinmiş yoksa oyun kendiliğinden mi oraya geliyor? (Giriş-Gelişme-Sonuç)

-Replikleri seyirciye fırlat/ağzında top gibi olsun replikler.

-Çeşitli sahne kuralları

-Sahicilik/Özen

-Sahnede yaptığın şeyi ilk ve son kez yapıyormuşsun gibi yap

-Enerji

-Konuşmak yerine hareket

-Alanı kullanmak

-Birbirini oynatmak

-Oyuncu olarak çocuk duyarlılığında olmak, her şeyi hızlandırmak, enerjiyi düşürmemek.

-Mekanı inandırıcı kılmak.

-Tasarımı bozabilirsin, dene, açık ol, değiştir, yedir.

-Sahnede bulunulan yerde rahat bir pozisyonda yere yat, gözleri kapat. Çalıştırıcı bir metin okur, (‘Dalgalar’, Virginia Woolf örneğin) dinlerken bir hikaye kur duydukların üzerine, metinden sonra bir müzikle devam eder çalışma, herkes kurduğu hikayeyi bedenine yansıtmaya çalışır, müzik biter, hikayeler ve bedenlere projeksiyonu hakkında konuşulur.

-Sahneye biri çıkar, sabahtan itibaren ne yaptığını anlatmaya başlar, (oynamıyor, anlatıyor) sonra sadece rakamlar kullanarak anlatır (aynı hikayeyi), sonra anlamsız bir dil oluşturarak anlatır aynı şeyi, sonra bir başkası onun kaldığı yerden başka bir dil oluşturarak anlatmaya devam eder.

-Daire oluştur, biri yeni bir dil oluşturarak bir masal anlatmaya başlar, daire sırayla masalı devam ettirir, masal nasıl başladı, nasıl bitti, aktarım, takip, grup tansiyonu, genel enerji.

            -Anlatma isteği

            -Beden/enerji yüksekliği

            -Dili anlamlı kılma isteği

            -Haybeye konuşmamak/gerçekten ne anlatmak

            -İstediğini bilmek, vücudunla destek olmak

            -Ses/beden/vurgu/dil işlerliği

            -Eğlenirken eğlendirmek

            -Büyük hareket

-Grup olarak sahneye çık, ortak bir zaman belirle ve birbirleriyle hiç ilişki kurmadan o zamanı göstermeye çalış (anlatmaya çalışmadan yaşamak). Her oyuncu kendi mekanını seçecek (kendisi bilecek mekanı)

-Zamanın grupta ortak olması önemli, vücudun buna hazırlanması için süre ver çünkü bir aksiyon olmayacak.

            -Zaman durmuyor, sürüyor, hareket serbest ama kesinlikle anlatmıyoruz, gösteriyoruz.

            -Ne yaptıklarından ziyade nasıl yaptıkları önemli.

            -Saati görmek için her oyuncuya ayrı ayrı bak.

            -Zamanı çok hızlı ilerletme.(çalıştırıcı için bu)

            -Mekanla ilişkilenme.

            -Karakteristik bir şey yap o zaman dilimine dair.

            -Vücut enerjisinden oku saati.

            -Hissederek okutulmaz davranış, yaşayarak okutulur.

-BURASI NERESİ / BEN KİMİM / BEN NE YAPIYORUM= O BEN:

            -Bir şey yapmak üzere sahneye giriyorsun, yapıyorsun ve çıkıyorsun.

            -Başı-sonu olacak

            -Hedefin olacak

            –mış gibi olmasın

            -Neresi olduğunu göstermenin yolu nesnelerle ilişkiye girmek, yoksa mekan boş.

-Kim olduğumuz hareketi sahici kılabilmek için önemli, detaylı olarak okumak gerekmiyor, o hareketi yapacak insanın genel bilgilerine sahip ol yeter.

-Mekan/ Ne yapıyorsun?

-Tekrar harekete çok girme.

-Karakter oluşturmaya gerek yok.

-Fazlasını yapma, çocuğuna bakmaya geldiysen bak ve çık.

-Ne yapıyorsan tam yap.

9. HAFTA

-ISINMA: Her çalışma en az 1 saat sürecek ısınma egzersiziyle başlamalı: Eklemler. Alana dağıl, ayakta bir eklem yerini hareket ettir, sadece tek bir yer, sonra değiştir, başka bir yeri hareket ettir, sonra 1,2,3,4 yeri aynı anda, eklene eklene gider bedendeki tüm eklem yerlerini hareket ettirinceye kadar, hareket etmeyen eklemi bulmaya çalış, eklemleri hiç alışık olmadıkları şekilde hareket ettirmeye çalış, daha önce denemediğin şeyleri yap. Sonra teker teker azaltarak tek ekleme düşür. Bu arada çalıştırıcı en hızlı, en yavaş gibi talimatlarda bulunarak enerjiyi stoplamadan ritmik ve statik anlar oluşturulmasını sağlayabilir. Isınma çalışmasına çalıştırıcının insiyatifine göre bedeni güçlendirici egzersizler de eklenebilir. (şınav, mekik vs)

-UZAM ÇALIŞMASI: Oyun alanında yürüme. Mekana ve şeylere ilk kez görüyormuş gibi bakmak, bedenler dik, ağızlar açık. Daha sonra alanı/uzamı çalıştırıcının belirleyeceği bir mekana dönüştürmek ve o mekan içinde yürümek (imajinasyon). (Tüm oyuncular aynı anda da yapabilir tek tek de. Önce tek tek yapmaları, daha sonra ortak bir mekan hayal ederek birlikte yapmaları daha yaratıcı ve faydalı olabilir. Çalıştırıcı oyunculara içinde bulundukları mekan ve yeni oluşturacakları mekan/lar hakkında sorular sorar.) Bu çalışma da her doğaçlama gününde yapılmalı. Çalıştırıcı seçilen ortak mekana ait hareket edebilecek bir nesne belirler (yani hareket etmesi hayal edilebilecek bir nesne) ve oyuncuların o nesneyi içlerine alarak mekanda hareket etmelerini sağlar. (Çalıştırıcı, oyuncuların ihtiyaçlarına göre yumuşak veya sert dokulu, hızlı veya yavaş hareket eden nesneler seçmeli, hayvan da kullanılabilir bu çalışmada, ancak taklitten kaçınmalı, amaç o nesneyi/şeyi oyuncunun kendi bedeni içine alması)

-Bir önceki çalışmada yaptığın şeyi tekrar parçalayarak yap.

-Doğaçlamayı birimlere ayır, her birimin başlangıcını ve sonunu görelim ve söyle BAŞLADI-BİTTİ diye. (basamakları tek tek çıkıyormuş gibi)

-Ne yaptığının farkında olmak.

-Enerjini yüksek tut, giderek artsın.

-Hareketi vücut olarak başlat-bitir.

-Çalışmayı hızlandırma, önemli olan tasarımı parçalara ayırman, boşta kalan an olmasın.

-Akıcı hareket olsa da kes.

-Hiçbir hareket boşta kalmasın, geçiş yok, geçiş başka bir hareket.

-Başladı-bitti, enerji yüksek, dur-başla-bitir

-Hareketin başını sonunu göster ama hareket aksın, kesik kesik olmasın.

-Her başlama bir ritim versin sana.

-Bir sonraki hareketi düşünmeye başlama.

-3. Aşama: Hiçbir detayı atlamadan hızlan, hız, hareketi yapmanı engellememeli.

-Hareketin hakkını vererek ve hızlı.

-KİM/ BURASI NERESİ / NE OLUYOR:

-2 kişi sahneye çıkıyor.

-Seyircinin sorumluluğu: Sahnedeki durum tıkandığında sahneye girebilir, olayı çözüp çıkabilir (uygun şekilde), tek kişi girecek.

-Doğaçlamayı sonlandırmak üzere de girebilir seyirci.

-Mekanda bulunan nesneleri kullanabilirsin.

-Sahnede esnek olabilmek.

-Sahnede tepki oluşturabilecek her şeyi değerlendirebilmek.

-Karşı tarafın bizde yarattığı şeye izin vermek.

-Birbirinin enerjisini kullan, yükselt.

-Sahneyi değil, olayı düşün eklenirken, olayı başka bir şeye dönüştürme.

-Seyirci müdahaleci değil, doğaçlamayı hedefine yöneltici olmalı.

-Duygulardan kaçma.

-Sözcüklere çok abanma.

-Durumu hisset/tir.

-DOKUN KONUŞ:

-2 kişi sahneye çıkıyor, ancak fiziksel temasla konuşabilecekler, kural bu, temas eden konuşacak, teması kesecek sonra diğeri temas edecek.

-Dokunmalar aynı karakterde olmasın.

-Gerçekten dokun ve dokunulmaya tepki ver.

-Sürekli bir dokunma olmasın.

-Farklı temas noktaları oluştur.

-Fiziksel teması çeşitle.

-İletişim kurmak için dokun.

-Elin değmesiyle dokunmak aynı şey değil.

-Temas kesildiğinde bir nedeni olsun.

KİM / BURASI NERESİ / NE OLUYOR +DOKUN KONUŞ:

-2 kişi sahneye çıkıyor, bir MEKAN, KİM/LER ve NE tasarlıyor.

-Seyirci kulaklarını tıkıyor, kulaklarımız kapalıyken bu 3 soruya cevap verebiliyor muyuz?

-Sahnedekiler sahnenin en arkasını kullanmalı.

-Seyirci en arkada oturmalı.

-Sözlerini duyamadığımızda aksiyona, duygulara ve jestlere odaklanıyoruz.

-Sözcüklere yüklendiğimizde anlatmaya başlıyoruz.

-Bedenin ifade aracı olmasına izin vermek ve onu işletmek.

-2 kişi sahneye çıkıyor ve hiç kıpırdamıyor ve konuşamıyor, o kadar gerginler, dışarıda bir tehlike var.

-KİM BUNLAR, NEREDELER, TEHLİKE NE (NE OLUYOR)

-Dış koşul (tehlike) netleştirilmeli.

-2 kişi aynı korkuyu göstermeli.

-Tehlike çok somut olmalı.

-Sahnedekiler yaşayan organizmalar, fotoğraf vermemeliler.

10. HAFTA

-ISINMA: Her çalışma en az 1 saat sürecek ısınma egzersiziyle başlamalı: Eklemler. Alana dağıl, ayakta bir eklem yerini hareket ettir, sadece tek bir yer, sonra değiştir, başka bir yeri hareket ettir, sonra 1,2,3,4 yeri aynı anda, eklene eklene gider bedendeki tüm eklem yerlerini hareket ettirinceye kadar, hareket etmeyen eklemi bulmaya çalış, eklemleri hiç alışık olmadıkları şekilde hareket ettirmeye çalış, daha önce denemediğin şeyleri yap. Sonra teker teker azaltarak tek ekleme düşür. Bu arada çalıştırıcı en hızlı, en yavaş gibi talimatlarda bulunarak enerjiyi stoplamadan ritmik ve statik anlar oluşturulmasını sağlayabilir. Isınma çalışmasına çalıştırıcının insiyatifine göre bedeni güçlendirici egzersizler de eklenebilir. (şınav, mekik vs)

-UZAM ÇALIŞMASI: Oyun alanında yürüme. Mekana ve şeylere ilk kez görüyormuş gibi bakmak, bedenler dik, ağızlar açık. Daha sonra alanı/uzamı çalıştırıcının belirleyeceği bir mekana dönüştürmek ve o mekan içinde yürümek (imajinasyon). (Tüm oyuncular aynı anda da yapabilir tek tek de. Önce tek tek yapmaları, daha sonra ortak bir mekan hayal ederek birlikte yapmaları daha yaratıcı ve faydalı olabilir. Çalıştırıcı oyunculara içinde bulundukları mekan ve yeni oluşturacakları mekan/lar hakkında sorular sorar.) Bu çalışma da her doğaçlama gününde yapılmalı. Çalıştırıcı seçilen ortak mekana ait hareket edebilecek bir nesne belirler (yani hareket etmesi hayal edilebilecek bir nesne) ve oyuncuların o nesneyi içlerine alarak mekanda hareket etmelerini sağlar. (Çalıştırıcı, oyuncuların ihtiyaçlarına göre yumuşak veya sert dokulu, hızlı veya yavaş hareket eden nesneler seçmeli, hayvan da kullanılabilir bu çalışmada, ancak taklitten kaçınmalı, amaç o nesneyi/şeyi oyuncunun kendi bedeni içine alması)

-Hapishanede bir hücredesin, bekliyorsun, bir süre sonra biri gelip sana kararı iletecek, gelen kişi, idam, hapis, serbest bırakılma, bunlardan birini söyleyecek.

-Kim

-Mekan (koku, doku, ses, ışık) belli, tasarla, sadece bir sandalye kullanıyorsun.

-Ön Hazırlık: Geçmişini, nereden geldiğini, niye burada olduğunu yaz başlamadan önce.

-Kararı kim ulaştırıyor, biri gelmeyecek, senden okuyacağız o kişiyi.

-Doğaçlama kararın söylendiği ve reaksiyon verdiğin an bitiyor.

-Maksimum 5 dakikayla sınırlı.

-Kararın biraz öncesinden başla.

-Farklı cinsiyet kurma.

-3 veya 5 kişi dışarı alınır, sahneye 2 sandalye konur, 1 kişi 1 durum içinde 1 postür alır, 5 kişiden 1. girer, sahnedekine bakıp onun yerini alır, sonra sırayla diğerleri, bir çeşit kulaktan kulağa, tüm jestler aynı olacak ama asıl önemli olan 1. kişinin durumunu ve tavrını bire bir almak/gözlemlemek, sonra 5’le 1’i yan yana görürüz: Farklar..

-Doğal insan hareketinin donmuşu

-Senin kızgınlığın değil, gördüğün kişinin kızgınlığı olmalı.

-Çok kısa sürede durumu ve tutumu nasıl kaparız.

-Hızlı gözlem ve kopyalama.

-Tavır/durum derken sadece yüze odaklanma, jestlerinin ritmi, enerjisi, tartım.

-Kendinden çıkanı sıfırla, onun tavrının kopyası ol.

-Bunun için öncelikle kendi yüzünü tanıman gerekiyor: aynada çalışmak, başkalarını izlemek.

-Sahnede bir sandalye var, bir mektup okunacak, amaç mektubun içeriğini ve kimden geldiğini gösterebilmek, başka nesne kullanmıyoruz, olayın öncesi yok, gerçekten okuyor muyuz, göz hareketi, sahnede başla, enerjiyi direkt başlangıçta alalım, sahneye girerken harcama.

-Mektubun içeriğini bire bir anlamamızın imkanı yok, yönünü kavramak önemli.

-Değerlendirmeden önce o anlatsın, hikayeyi bilelim, hikayeyi tahmin etmek yerine kurgusuyla uyumunu araştıralım.

-Grafik, derinlik, zenginlik, inandırıcılık, kurgu, yaratıcılık, renk, öyküyle bağdaşım.

-Kurgu yok, sahnede gerçek bir şey yap, sahici olmayan, o an gelmeyen jestlerden kaçın.

-Yaptığın şey tasarım kokmasın, mektubu oku sadece, izleniyorum diye oyun kurmaya çalışma, sen gerçekten okuduğun zaman sahici oluyorsun.

-Kendini kapatma.

-Mektubu okumanın yanı sıra yaratılan karakterin tutarlılığı.

-Bu çalışmada kendini de oynayabilirsin, bir başkasını da.

-Sevdiğimiz karakterler önemli ama bir süre sonra sıkıcı da olabilir.

-Yaptığımız bir mimiğin, hareketin, jestin nasıl bir karşılığı var.

-Teslimiyetten keyif almak.

-Önce teslim ol, sonra bu teslimiyeti kontrol etmeyi öğreneceksin.

-Neyi ne kadar tutmak ne anlama geliyor.

-Seyirlik bir şeyler yapmaya çalışma, bu aşamada sadece al.

-Geçişlerin ritmi.

-Okumayı sürdürmek, mektuptan almak.

-TREN İSTASYONU: (YAŞ BÜYÜLTME/KÜÇÜLTME: İçerdekiler’deki karakterleri oynayacak oyunculardan rollerinin yaşlarına göre doğaçlamaları istenecek.)

-Oyuncu çok sevdiği birini bekliyor ve o kişi gelmiyor.

-Kim

-İlişkiniz ne

-O kim

-Trenin durması, inenler, istersen sandalye kullanabilirsin ama kolaylaştırıcı unsur.

-Gerçeklik ilkesi (özellikle tren için)

-Muazzam ayrıntılı bir çalışma

-Mekan/insanlar

-Bekleme ve beklenilenin gelmeme hali

-Yanından geçen insanların boyutları

-Koşullar, nasıl, neden bekliyorum

-Durmak geliyorsa dur, ona teslim ol

-Nasıl göründüğünle rejisör ilgilenecek, oyuncunun işi teslim olmak, sahici olmak

-Sahnede duyduğun kaygıyı rolüne aktar

-İnsanlar senin egzantrik şeyler yapmanla değil, sahici olmanla ilgileniyorlar

-İnsanın kendi deneyimini yapması zor sahnede ama hatırlaması kolay

-Kendi deneyiminde bilmediğin bir şey de faydalıdır, zorluk derecesi çok farklı değildir

-Dönüşümleri göstermek için çok büyük bir şey yapmak gerekmiyor

-Mekan zorunlu değil ama seni pekiştirir.

-HASTANE (YAŞ BÜYÜLTME/KÜÇÜLTME: İçerdekiler’deki karakterleri oynayacak oyunculardan rollerinin yaşlarına göre doğaçlamaları istenecek.)

-Hastane kapısında bekleyen iki kardeş.

-Kimi bekliyoruz, ne olmuş, sözsüz, bizim ilişkimiz ne, baştan sona izlenebilir olsun, dış faktörlere açık ol, sonunu göreceğiz, oyun kur, mekan, 2 kişi, artık sahnede yalnız değiliz, paslaşmalar, konuşamama kabızlığı olmasın, yanındaki insanın nasıl bir resim verdiğini hesaplamak.

11. HAFTA

-ISINMA: Karanlıkta müzik açılır, müzikle birlikte dans eder oyuncular, ışık açıldığında müzik de durur ve donma, ve tekrar karanlık ve dans.

-UZAM ÇALIŞMASI: Oyun alanında yürüme. Mekana ve şeylere ilk kez görüyormuş gibi bakmak, bedenler dik, ağızlar açık. Daha sonra alanı/uzamı çalıştırıcının belirleyeceği bir mekana dönüştürmek ve o mekan içinde yürümek (imajinasyon). (Tüm oyuncular aynı anda da yapabilir tek tek de. Önce tek tek yapmaları, daha sonra ortak bir mekan hayal ederek birlikte yapmaları daha yaratıcı ve faydalı olabilir. Çalıştırıcı oyunculara içinde bulundukları mekan ve yeni oluşturacakları mekan/lar hakkında sorular sorar.) Bu çalışma da her doğaçlama gününde yapılmalı. Çalıştırıcı seçilen ortak mekana ait hareket edebilecek bir nesne belirler (yani hareket etmesi hayal edilebilecek bir nesne) ve oyuncuların o nesneyi içlerine alarak mekanda hareket etmelerini sağlar. (Çalıştırıcı, oyuncuların ihtiyaçlarına göre yumuşak veya sert dokulu, hızlı veya yavaş hareket eden nesneler seçmeli, hayvan da kullanılabilir bu çalışmada, ancak taklitten kaçınmalı, amaç o nesneyi/şeyi oyuncunun kendi bedeni içine alması)

-ÇANTA: (YAŞ BÜYÜLTME/KÜÇÜLTME: İçerdekiler’deki karakterleri oynayacak oyunculardan rollerinin yaşlarına göre doğaçlamaları istenecek.)

-Burası neresi, sen kimsin, 2 kişi.

-1 kişi sahnede bekliyor, kim, nerede, neyi bekliyor, 2. kişi çantayla giriyor, çantayı 1. kişi için getirmek zorunda değil, ne kuruyorsa ve bu 2 kişi birbirinin oyununu bilmiyor.

-Paslaşma, birbirine oyun açma, birbirinin oyununa dahil olma ve besleme

-Konuşma yok

-Giren kişiye oyun kurması için izin ver

-2. kişi 1. kişiye göre hikayesini değiştirmemeli

-Bu çalışma karşılaşma anı için yapılıyor, birbirimize ne kadar açığız..

-Oyuna teslim olmak, ona, bana değil.

-Oyunu birlikte sahiplenmek

-Hızlı dönüşümlere izin vermek ve de bunu abuk sabuk hallere dönüştürmeden kotarmak.

-Bu çalışmada kişilere sahneye niye girdiklerinin hikayesini çalıştırıcı da verebilir, oyuncular kendileri de kurgulayabilir. (İkisinin sebepleri çok zıt da olabilir.)

-Baskın duygular, neye teslim oluyoruz direkt olarak, neye karşı oyunumuzu sürdüremiyoruz

-Doğal, sahici olmak

-Oyununu dönüştürmek için zorlama, o anda nasıl cevap veriyorsun, duyarlılık önemli bu noktada.

-GAZETE (YAŞ BÜYÜLTME/KÜÇÜLTME: İçerdekiler’deki karakterleri oynayacak oyunculardan rollerinin yaşlarına göre doğaçlamaları istenecek.)

-Sandalyenin üzerinde bir gazete var, önce bir karikatür okuyoruz, sonra bir ölüm haberi.

-Kim öldü, neye güldük vs. detaylar

-Tek tek çıkıyoruz

-İnandık mı, gerçekten okudu mu, haberleri gör

-Gazeteye bak, geçiş önemli 2 duyguyu belirginleştirmek için, o 2 duyguyu daha görünür kılacak duygu durumları seçebilirsin, öncesinde, sonrasında.

-Vücudunda da görelim 2 ayrı haberin farkını, biz hikayeyi bildiğimiz için anlamayalım, yüzünü kapatma.

-Büyük yapmaktan çekinme

GERİLİM

-3-4 kişilik gruplar oluşturulur

-Her şey serbest

-Kim, nerede, ne oluyor?

-2 kişi sahnede bir durum yaratacak, 3. kişi girdiğinde bir gerilim oluşacak ama sonunu görmeyeceğiz: sadece giriş, gelişme, gerilim.

-Olay sonuca bağlanmayacak.

-Öncesini, sonrasını bil.

-3. kişi girecek ve bitecek.

-2 kişinin sona taşıdığı gerilim

-İlişki kopuklukları olmasın

-Eyvah konuşmam lazım paniği yaşama.

-Gereğinden fazla uzamasın

-İlişkilerin odağı net olsun

-Gerilimi hem sözlerle hem beden hareketleriyle oluştur

-Söze abanıp o durumda olma halini kaybetme

-Seyirciye oynayarak güldürmeyi hedefleme

-Sonra bazı kısıtlamalarla tekrar yap çalışmayı: dekor, nesne yok, toplam 5 cümle, gerilim şart.

-Cümle senin ağzından çıksın, tasarım, ezber olmasın.

-Yine aynı gruplar, sadece gerilim anının gösterileceği bir durumu tasarlarlar.

-Nesne, dekor, konuşmak yok.

-3. kişi girer ve biter.

-GAZETE/BANK (YAŞ BÜYÜLTME/KÜÇÜLTME: İçerdekiler’deki karakterleri oynayacak oyunculardan rollerinin yaşlarına göre doğaçlamaları istenecek.)

-Sahnede bir bank var, bankta biri oturmaktadır ve gazete okumaktadır, 2. kişi girer.

-İhtiyaç duyarsan gerçek nesne kullanabilirsin.

-Konuşma var ama yeteri kadar, anlamlı olacak kadar, konuşmaya yüklenme.

-Bir olay gerçekleşmek zorunda, bir çelişki, bir şey.

-Süresi önemli değil.

-Nasıl gelişeceğini sahnede göreceğiz, etkileşim, doğallık.

-2. kişi istediği zaman girebilir.

-Önceden konuşulmayacak.

-Birbirlerini tanıyor da olabilirler, sahneye bağlı.

-Birbirine oyun açma.

-İki kişi de ısrarlı davranmazsa gelişme sağlanamıyor ve boşluk oluşuyor, boşluk da kopukluk demek.

-Direnme anlarını azalt.

-Sahne arkadaşına güvenmek, güvenmemek.

-Toparlanacak anları ortak fark etmek.

-Rahatlık, tutarlılık.

-Doğallığın yanı sıra bir de bir şey (oyun/çelişki) oluşturmak gerekiyor.

-Kendine koyduğun zorluk derecesine dikkat et, bunu şimdilik yeni bir karakter üzerinden yapmıyoruz, yeni bir durum üzerinden yapıyoruz, mesele jest-mimik meselesi değil, başka bir karakteri oynarken de bu malzemeyi kullanıyoruz.

-Grafik

-Oyunlara cevap verme

-Kendin olmamaya çalış

-Kendinin üzerine başka birini koy

-Söze çok abanma

-Tek ton kalma, iniş-çıkış grafiği olsun

-Tutum tutarlılığı

-Oyunu takip et, malzemeleri değerlendir

-Bir sonuca ulaş, öyküsel olarak bir yere var

-Karakterin kendi içindeki çelişkileri: 2. kişiyle, durumla

-2 taraf birbirini çok kolay kabul ettiğinden çelişki yaratılamıyor

-Aynı çalışmayı 10 cümle sınırıyla yap!!

-Kısıtlanmanın faydaları

-Birbirimizi dinlemeye başladık

-Gereksiz konuşmalar, sarkmalar bitti

-Öyküye odaklandık

-Kendine hizmet etmek yerine oyuna hizmet etmeye başlıyorsun

-Sorumluluk alıyorsun

-Orada yaptığın şeyle ilgilenmek, oyunculuğunla değil

-ÖYKÜ

-Çalıştırıcı herkese kağıt kalem verir, herkes bir cümle yazar, olabildiğince gündelik cümleler.

 -2 kişi çıkacak, 2 cümle seçecek, 2 kişinin da başlangıç cümleleri çektiği cümleler olacak, mekan sabit değil, o an oluşturulacak, bir öykü oluşturulup sonuçlandırılacak, paslaşma, etkileşim, zamanı doğru kullanmalı, gerektiği kadar konuş, başlangıç cümlelerini iyi bağla, 2 cümle ard arda söylenmek zorunda değil, sadece ikisinin de ilk cümlesi olacak.

-Kim, ne oluyor, neden, nerede, mekan, zaman, resim, etkileşim.

-Oyuna girdiğin hali, kim’ini kaybetme.

-Mekanı sabitle, oluştuktan sonra mekanı kaybetme lüksün yok.

-Değişim, dönüşüm olmalı.

-Grafiği monoton tutma.

-Söze odaklanma, bağımlı kalma, sözü kullan, diğer faktörleri es geçme.

12. HAFTA

-ISINMA: Karanlıkta müzik (farklı bir müzik) açılır, müzikle birlikte dans eder oyuncular, ışık açıldığında müzik de durur ve donma, ve tekrar karanlık ve dans.

-UZAM ÇALIŞMASI: Oyun alanında yürüme. Mekana ve şeylere ilk kez görüyormuş gibi bakmak, bedenler dik, ağızlar açık. Daha sonra alanı/uzamı çalıştırıcının belirleyeceği bir mekana dönüştürmek ve o mekan içinde yürümek (imajinasyon). (Tüm oyuncular aynı anda da yapabilir tek tek de. Önce tek tek yapmaları, daha sonra ortak bir mekan hayal ederek birlikte yapmaları daha yaratıcı ve faydalı olabilir. Çalıştırıcı oyunculara içinde bulundukları mekan ve yeni oluşturacakları mekan/lar hakkında sorular sorar.) Bu çalışma da her doğaçlama gününde yapılmalı. Çalıştırıcı seçilen ortak mekana ait hareket edebilecek bir nesne belirler (yani hareket etmesi hayal edilebilecek bir nesne) ve oyuncuların o nesneyi içlerine alarak mekanda hareket etmelerini sağlar. (Çalıştırıcı, oyuncuların ihtiyaçlarına göre yumuşak veya sert dokulu, hızlı veya yavaş hareket eden nesneler seçmeli, hayvan da kullanılabilir bu çalışmada, ancak taklitten kaçınmalı, amaç o nesneyi/şeyi oyuncunun kendi bedeni içine alması)

-GERİLİM-MUTLULUK

-3-4 kişilik gruplar oluşturuluyor, 2 kişi gerilim yaratıyor, 3. ve/veya 4. kişi giriyor ve mutluluk (çözülme).

-Gereksiz konuşma.

-Gerilim oluşturulamazsa mutluluk da oluşturulamaz.

-Oyuncu olarak gerilim tansiyonunu taşı ve seçilenler de gerilimli durumlar olsun: hayal gücü, yaratıcılık yetersizliği.

-Durumu kaybetme, sahnede hissetmen gereken şeye teslim ol.

-Gerilimden ne anlıyoruz?

-Konu gerilime uygun olsa da oyuncu ve seyirci gerilmiyor, neden acaba?

-Durumun gerilimi mi, karakterler arasındaki gerilim mi, ayırt et, ikisini de işletebilirsin.

-Aynı çalışmayı konuşmadan yap.

-(Konuya odaklanmak için mekanı çalıştırıcı belirleyebilir.)

-MUTLULUK-GERİLİM

-Mutluluktan gerilime.

-3. kişi dışardan gelebilir, sahnede de başlayabilir, iki dönüşümü de görmemiz lazım.

-Herkesin tek başına yaptığı şeyin bütün olmadığı takdirde bir kıymeti yok.

-Oyun kuramama problemi

-Çok konuşma problemi

-Herkesin kendi yaptığı, iyi becerdiği şeyleri çok sevmesi, her oyuna yerli yersiz bunların girmesi.

-Gerilim-Mutluluk: Ortak anda olmalı, rengi olmalı.

-Konuşma girdiğinde oyunu kaybediyoruz.

-Aynı çalışmayı 10 cümleyle sınırlayarak tekrar yap.

-NE OLDU-NE OLACAK

-2 kulis var, çıktığın kuliste bir şey oldu, çıkacağın kuliste bir şey olacak, sahnede öncesinde ne olduğunu göstermemeli oyuncu, sonucuyla çıkmalı, çıktığı kuliste olacak olan şeyi sahneye taşımamalı aynı şekilde. (Tek kişilik bir çalışma)

-Karşındakini düşünmen gereken AYNA EGZERSİZİ

-Parçalardan önce ayna çalışması: Partnerle muhteşem ilişki

-Konsantrasyon

-Ayna İlüzyonu: 2 kişi de aynı şeye hizmet etmeli: Oyun, uyum

-Oyun vermek, oyun almak

-Nezaket işe yaramaz bu çalışmada

-Duyman gereken şey: Sen bir şey yaptığında onun hemen cevap verdiğini görmek.

-Aynaya gülmek

-GERÇEKÇİ AYNA ÇALIŞMASI

-Ayna çalışmasını 4’lü bir şekilde yap.

-2 kişi oturuyor, 2 kişi onların arkasında, onları giydiriyor, süslüyor, yemek yediriyor.

-Rolü yargılamamak

-Kendini yargılamamak

-Rolü sevmeye çalışmayacağız, onu anlayacağız

-İyi yapmak istemek de bir engel teşkil edebilir, sadece yap.

-Yanımızdakini de anlamak zorundayız, yargılamak değil, anlamak.

-NE OLDU? NE OLACAK?

-İki kişilik bir çalışma

-Sahne üzerindeki oyundan önce ne olduğunu ve ne olacağını göreceğiz (sözlü oyun)

-Sonucuyla oynayacağız, öncesini anlatmayacağız.

-Karakterleri sıfatlarıyla canlandırmak bizi –mış gibiden öteye götürmez, öyküyü canlandırıyor oluruz sadece, oysaki bir yapanız, bunun yerine somut bir şeye tutunmamız gerekiyor: SOYUTLAMA (YÖN, BOYUT, RİTİM)

-RİTİM: Hızlı, yavaş (metanet, ritminin yavaş olmasından gelecek)

-YÖN/YÖNELİM: Rol arkadaşına doğru olan yönlerin, seyirciye doğru olan yönlerin.

-BOYUT: Kadın büyük erkek küçük.

-Sahnede yapanlar olacağız, rol kişileri değil.

1) Karakterin iç dünyasını analiz etmek

2) Tasarım yapmak

3) Tasarımı uygulamak

-Sesin hareketi, hareketin sesi

-Sen o kadının korkularını ortaya çıkaracak bir şey yapacaksın ve sen yapacaksın, sürekli kendini tetiklemen gerekiyor.

-Tasarlayan(Seçen)/Yapan(Haz alan)

-Ritim, boyut ve yön süreç içinde değişebilir.

-Artılar ve eksiler olmalı oyunda

-Sınırlar içindeki teslimiyet ve özgürlük

-Sınırlar olmadan özgürleşemeyiz

-Sınırlar olmalı ki yaratıcılık kışkırtılsın

-Sahnedeki oyuncunun gücü isteğine bağlı, istek dolaylamıyor. (en büyük problemimiz, lafa abanmamız)

-Bu isteği doğru metin ve sahneyle eşleştirmek.

-Rol kişisine hep 3. tekil şahıs olarak bak, vücudunu ötekileştir, “ben olsaydım değil”, “eğer ben o isem”

-Nedenleri seyirci için bulma, kendin için bul.

-Ben ne yaparsam bende suçluluk duygusu gelişir? Ne yaptığını unutmamak.

-Somut bir şey yaptığın zaman kendini izlemiyorsun artık, bir şey yap!!

-Kaçmak/yaklaşmak

-Beden, ses, hareket odaklarım neler?

-2 karakterin çelişkisi (+/-)

-Karakterin kendi çelişkisi

-İlişkinin çelişkisi

-Sakini oynamayacak, sakini ifade edecek somut şeyi yapacak.

-Oyun kuralına sadık kalmak, kuralı tutmak.

-Oyun kuralı kendi kendisini başka bir kurala dönüştürebilir ama kendisi dönüşmeli.

-KONSANTRASYON NOKTASINA sadık kalmak.

-Sınırlar kalktığı zaman oyun çöküyor.

-Konsantrasyon noktaları vazgeçilmez kural olmalı.

-Konsantrasyon noktaları kendi süresini doldurduğunda zaten başka bir şeye dönüşecek, çeşitleme derdin olmasın ama zeki ve yaratıcı olmayı da unutma.

-Sürekli konuşmak da bir tutunma noktası olabilir.

-Rahatlık: kasları yaymak, bırakmak.

-Baskın kadını oynama, hızlı konuş.

-Bal: Çıkış yaratımın. Sonra kasların gevşekliği, artık balı düşünmüyorsun, bal imajinasyonu kaslarını gevşetti, artık bunu nasıl yapacağını biliyorsun. (Bal: 1. adım, bal üzerinden bulduğun konsantrasyon noktası 2. adım, tabi çıkış yaratımın ve bulacağın konsantrasyon noktası karakter analizinden sonra şekilleniyor.)

-Kullandığın dekorun sana bir şey yaptırması gerekiyor.

-Aksesuarın vazgeçilmez olsun.

-Kafamdan uzamak, somut bir şeye tutunmak, masalsı, şiirsel değil. (tüm oyunculuklar gibi, Shakespeare, Antik..)

-R’lere basmak: Konsantrasyon noktası olabilir.

-Doğaçlamaların kim’leri.

-Aynı doğaçlamaları belli konsantrasyon noktaları saptayarak yeniden yaptık.

13. HAFTA

-ISINMA: Karanlıkta müzik açılır, müzikle birlikte dans eder oyuncular, ışık açıldığında müzik de durur ve donma, ve tekrar karanlık ve dans.

-UZAM ÇALIŞMASI: Oyun alanında yürüme. Mekana ve şeylere ilk kez görüyormuş gibi bakmak, bedenler dik, ağızlar açık. Daha sonra alanı/uzamı çalıştırıcının belirleyeceği bir mekana dönüştürmek ve o mekan içinde yürümek (imajinasyon). (Tüm oyuncular aynı anda da yapabilir tek tek de. Önce tek tek yapmaları, daha sonra ortak bir mekan hayal ederek birlikte yapmaları daha yaratıcı ve faydalı olabilir. Çalıştırıcı oyunculara içinde bulundukları mekan ve yeni oluşturacakları mekan/lar hakkında sorular sorar.) Bu çalışma da her doğaçlama gününde yapılmalı. Çalıştırıcı seçilen ortak mekana ait hareket edebilecek bir nesne belirler (yani hareket etmesi hayal edilebilecek bir nesne) ve oyuncuların o nesneyi içlerine alarak mekanda hareket etmelerini sağlar. (Çalıştırıcı, oyuncuların ihtiyaçlarına göre yumuşak veya sert dokulu, hızlı veya yavaş hareket eden nesneler seçmeli, hayvan da kullanılabilir bu çalışmada, ancak taklitten kaçınmalı, amaç o nesneyi/şeyi oyuncunun kendi bedeni içine alması)

-MERKEZ+PSİKOLOJİK JEST ÇALIŞMASI: Bedenin farklı yerlerini merkez olarak kullanmak ve merkeze çeşitli nesneler yerleştirmek. (Önce oyuncu kendi bedeninde deneyimler, daha sonra bir karakteri içine koyarak dener.)

-Kendi bedenimizi kullanarak başka bir şey yapmak

-Kasıklar: Arzu, irade, istek

-Göğüs bölgesi: Duygu

-Kafa: Düşünce

-Ayaklardan kafaya kadar tüm organlarını tek tek fark et.

-Merkezlerini değiştirerek yürü/hareket et.

-Merkezlerine güneş koy, jilet, taş.. (gözüne, göğsüne, kafanın üzerine)

-İşaret etmek: Bak dediğin yere gidip gelmek

-Yağlı saçların merkezin olması

-İşaret etmek: Sağ, sol, aşağı, yukarı, öne, arkaya, duvarın ötesini göster.

-Arkana insanlık tarihini alarak yürü.

-Kolumun içinde başka bir kol var, önce o kalkıyor, yukarı çıktığında kolum duruyor, iç kolum yukarı uzamaya devam ediyor.

-Sırtımın gözleri

-Su dolu bir yerdeyim

-Bedenin içinden kendimizi geri çekiyoruz (kendi hayat hikayeni), beden bir malzemeye dönüşüyoR.

-Havada tutma çalışması: Repliği bitirdiğinde anı bitirme.

-Merkezlerini sürekli değiştir, merkezlerine farklı imajlar koy.

-Korku Çalışması: Herkes sahneye çıkar ve gözlerinin önünden bir şey geçtiğini düşünür, o şey hızlıca geçer ve onları korkutur, o şeye aynı anda tepki vermeleri istenecek, ve giderek verdikleri tepkileri büyütmeleri. Gerçekçi bir reaksiyon vermek sınırı yok. Sadece korkuyu büyütmeleri istenecek, sahneyi gümletmeleri ve odaklandıkları şey gözlerinin önünden hızlıca geçecek olan o korkunç şey olduğu sürece yapaylığa düşmekten korunacaklar. Yaptıkları şeye inandıkları için inandırıcı olacaklar.

-PSİKOLOJİK JEST: KARAKTERLER İÇİN SOMUT KONSANTRASYON NOKTALARI BULMAK (sürekli-süreksiz, kesik kesik, dağınık ritimli, mekan odaklı, sözcük odaklı, his odaklı, partner odaklı vs.)

-fiziksel olanla psikolojik olanın eşzamanlılığı

-dünyaya hareket ve jest olarak bakmak

-psikolojiyi jest haline getirmek

-karakterin hareketi ne diil, merkezi ne?

-benden daha farklı nasıl?

-bedeni dönüştürdüğümüz zaman klişe gözükmeyecek

-ben nasıl benden farklı biri olucam ama aynı zamanda samimi olucam

-imajlardan karaktere gitmek

-kendini diil, dünyayı, başkalarını keşfetmek

-psikolojik jest o kadar güçlü ve etkileyici olmalı ki sen bunu oyunda gizleyeceksin, sadece lezzeti kalacak, karakteri senden farklı kılacak ve samimi olacak

-psiolojik jest: yırtmak, parçalamak

-konsantrasyon noktası: arı, fare, diyafram sürekli ve ritmik hareket

-ezilmek, yok olmak, (kaslarından kuvvetin çekilsin, düşsün kasların, geri çekilsin)

-zaman hissi

-SAHNE ÜZERİNDEN:

-Komiser’i, Tutuklu’yu, Kız’ı ikili ikili veya üçer üçer boş bir mekana koy, zaman içerisinde kendi koşullarını oluştursunlar ve oynasınlar. Çalıştırıcı gerekli gördüğü anlarda yapay engeller ve çatışmalar oluşturabilir (örneğin sahnenin bir köşesine su dolu bir bardak koyar, oyunculardan biri o suyu içmek ister, diğeri izin vermez çünkü o suyu içerse ölecektir vs.)

-sahnenin çelişkisini basitleştirmek ve bunu duyu hafızası yoluyla keşfetmek, netleştirmek

-duygu kontrollü oyunculuk, kontrollü olmak demek diil, oradaki duyguyu yaşamak lazım

-sahnede gerçekleşen gerçeklik

-gerçekten oraya ulaşmak istemesi

-kontrollü oyunculuk iç aksiyonu yükselten bir şeydir, çünkü enerjiyi içe atıyosun, boşaltıp tüketmiyorsun: kontrolsüz oyunculuk oyunculuk diildir

-sınırlar dahilinde kal, çerçevenin içinde kalmak zorundasın

-duyu hafızasında anlatmak da kontrolsüz oyunculuk

-EGZERSİZ: Öfkelisin: ses+ volüm engeli koy

-ÖDEV: Sık gözlemleme şansın olan birini seç ve gözlemle, haftaya onu tamamen içine koymuş olarak bir hal doğaçlaması yap. (taklit etmek değil, onu kendi bedeninin içine koymak, kendi ellerini kollarını onun gözleriyle görmek)

-kendin için yap

-dramatik bişey katmana gerek yok

-hareketler, nesnelerle olan ilişki

-basit düşünmek gerekiyo gözlem çalışmasında

-oturmak, kalkmak

-nasıl bir karakter olduğunu göstermek zorunda diilsin, zaten bu tek başına yapılması gereken bir çalışma, tek başına yapıyormuşsun gibi düşün

-2 kişiyi (gözlemi) önce ayrı ayrı görelim, sonra birlikte: ilişkilensinler, birlikte bir durum/bir an yaratsınlar

-Dikkat! Gözlemi o kişi üzerine sahip olduğunuz yargı kesebilir

-karakterin zamanlaması, ritmi.

-taklit yüzeyde kalan şey, dıştan içe olması için içselleştirilmesi gerekiyor

-kendin olmak mecburiyetinde kaldığın, boşluk noktalarını tespit et

-ritmin, hızın homojen olsun

-ROL KİŞİSİNİN SICAK SANDALYESİ: Bir sandalyeye oturuyoruz, seçtiğimiz rol kişisiyiz, o oluyoruz, çalıştırıcı bize sorular soruyor, belirlediğin sahneyi hayal ediyorsun (duyu hafızasındaki gibi) oyundan olması şart değil.

-ROL ÇALIŞMASI

-duyu hafızası

-rol kişisinin sıcak sandalyesi (içten dışa)

-gözlem

-forse çalışması: içini dolduramadığın bi hareketi tekrar tekrar deneyip, aksiyondan başlayıp içeriyi doldurmaya çalışmak (dıştan içe)

-hepimiz tek tek sahneye çıkıyoruz, kendimizle ilgili sevmediğimiz şeylerden bahsediyoruz, orada ne geliyosa, gerçek olması önemli

-direnç!!

-sahnede kendin olarak bulunduğunda ne kadar çıplaksın

-üst üste binen konuşmalar: zihin devreye giriyo

-söz/düşünce duyguyu öldürür

-humorize etme: gülmeye geçiş diğer duyguyu yaşamanı engelliyo: asap bozukluğu

-dürüstlük ve direnç göstermek farklı şeyler

-kapandığını, direnç gösterdiğini hissettiğin zaman zorla kendini

-aşırı duygunun gelmesi de bir çeşit önleyici

-bedenle başlamak işleri kolaylaştırır

-söylediğinin duygusal etkisini görmek

-yarım yapma, entelekte etme.

-izolasyon: duygu ve düşüncenin birbirinden ayrılması

-meseleye karşı geliştirdiğimiz direnç, o an sahnede bunları anlatıyo olmamıza karşı geliştirdiğimiz direnç

-soruyla anlamak yerine deneyimle anlamaya çalış.

-defansif örgülerimizin yoğunluğu/esnekliği

-bu sadece bi ağız çalışması diil, üzerinde bir etkisi olması lazım

14. HAFTA

-ISINMA: Karanlıkta müzik açılır, müzikle birlikte dans eder oyuncular, ışık açıldığında müzik de durur ve donma, ve tekrar karanlık ve dans.

-UZAM ÇALIŞMASI: Oyun alanında yürüme. Mekana ve şeylere ilk kez görüyormuş gibi bakmak, bedenler dik, ağızlar açık. Daha sonra alanı/uzamı çalıştırıcının belirleyeceği bir mekana dönüştürmek ve o mekan içinde yürümek (imajinasyon). (Tüm oyuncular aynı anda da yapabilir tek tek de. Önce tek tek yapmaları, daha sonra ortak bir mekan hayal ederek birlikte yapmaları daha yaratıcı ve faydalı olabilir. Çalıştırıcı oyunculara içinde bulundukları mekan ve yeni oluşturacakları mekan/lar hakkında sorular sorar.) Bu çalışma da her doğaçlama gününde yapılmalı. Çalıştırıcı seçilen ortak mekana ait hareket edebilecek bir nesne belirler (yani hareket etmesi hayal edilebilecek bir nesne) ve oyuncuların o nesneyi içlerine alarak mekanda hareket etmelerini sağlar. (Çalıştırıcı, oyuncuların ihtiyaçlarına göre yumuşak veya sert dokulu, hızlı veya yavaş hareket eden nesneler seçmeli, hayvan da kullanılabilir bu çalışmada, ancak taklitten kaçınmalı, amaç o nesneyi/şeyi oyuncunun kendi bedeni içine alması)

KEYFİNE DOĞAÇLAMA ÇALIŞMASI:

-2 kişi, biri dışarıda kalacak, biri içeride, içerdekine mekan ve olay verilecek, 2. kişi kimliğini, nerede olduğunu ve ne olduğunu 1. kişiden alacak.

-Verileri adım adım, keyfini çıkara çıkara ver.

-İlişki kurmak

-Adım adım yerleştirmek

-Girenin dinlemesi

-2. kişi bilmiyor olacak, orada oluşumuzla oluşacak, seyirciyi hiç düşünmedik, çünkü işimiz vardı.

-Gereksiz mimleri, jestleri, hareketleri tespit et.

-Ses problemi

-Sıraya koy, önce mekana yerleştir, durumun içine sok, sonra kimliğini ver 2.ye.

-Örnekler:

-İçerdekinin annesi hasta, 2., ameliyatı yapacak olan doktor, parasız yapması için ikna etmeye çalışıyor.

-2 astronot, aydan dönüyorlar, 1.si 2.nin köpeğini kaybetmiş.

-1. Prof., 2. öğrenci, burslu öğrenci kopya çekmiş.

-2 kızkardeş, 1.si, 2.nin eşiyle birlikte.

-2 hırsız, 1. 2.ye kazık atmış, 2. hapse girmiş ve ondan intikam almak için geliyor.

-2 hırsız, soyguncular, 2.si tuvalete gitmiş, o sırada 1. kapı sesi duymuş, panik halindeler.

-Atlet ve koçu, koç atletin hazırlandığı yarıştan çekilmesini istiyor, para teklif edilmiş.

-2. nereye girdiğini, kim olduğunu bilmiyor.

-1. kişinin oyunu hazırlaması, 2. kişinin aldığı her veriyle dönüşmesi.

-Sahneye girdiğin an artık sahnedesin.

-2.nin oyuna cevap vermesi.

-Hikayeler kurmaktansa şimdiki zamanda birbirimizle ilgilenmek, alış veriş, birbirine konuşmak, birbirini dinlemek.

-Netlik

-Seçimlerin sürece yedirilmesi

-Her eylemin sebebi: Bunu somutlaştırdığın an bir ton gereksiz problem kendiliğinden çözülüyor: Seyirci, heyecan, ikna, gerçeklik vs.

-Her eylem sahneye dönük olmalı, seyirciye değil.

-Bir söz de eylemdir, davranış da.

-Yapmak, hislerine inmek değil.

-Bedensel duygu, somut, yapmak.

-Sahnedeki şeyi kabul et ki biz de edelim.

-Birbirinin bedenini rol kişisi olarak kabul etmek.

-Şimdiki zaman, reel olan, burada: Keyifli kılan da bu zaten.

15. HAFTA

-ESA’ya sunum. Oyun kendini keyifle izlettirecek!!